شما اینجا هستید
اجتماعی » نارنجی پوشان شهر را دریابیم

✍️ ضرغام خرمی

بچه که بودم آرزو داشتم درس بخوانم دکتر بشم تن پوش سفید بپوشم ، مهندس ، خلبان یا پلیس بشوم ، بزرگ شدم و به هیچ کدام اینها نرسیدم ، متوجه شدم کار شرافتمندانه ای دیگری هست که شهر به شدت آن نیاز دارد و قرار نیست که همه دکتر و مهندس بشوند.
هر روز که از خانه بیرون می رویم کوچه و خیابان شهر را تمیز می بینیم ‌ . در روزهای کرونایی که بخش اعظم کسب و کارها تعطیل یا دورکار هستند باز هم شاهد فعالیت بی قفه نارنجی پوشان شهر هستیم .شغل شرافتمندانه ای که پیر و جوان ، شب و روز، سرما و گرما نمی شناسد . خیلی از اوقات ما متوجه آمدن و رفتن این عزیزان به محله نمی شویم . امروز راهی یکی از خیابان های شهر شدم برای گپ و گفتگو با یکی از عزیزان دوست داشتنی .
حسن آقا یکی از نیروهای کم ادعاست ۶ سال است لباس نارنجی به تن دارد . لحظاتی با ایشان هم صحبت شدم می گفت از این که در شرایط سخت اقتصادی شغلی دارد و می تواند نان به خانه ببرد و شرمنده خانواده نشود خوشحال است . حسن آقا داستان ما دو دختر و یک پسر کوچک داشت آرزو داشت تا بتواند شرایطی فراهم کند که بچه هایش درس بخوانند و به جایی برسند . در پاسخ به این سوال که خسته نمی شوی ، گلایه ای ندارید گفت ای کاش مردم بیشتر به فکر من و امثال من باشند و بهداشت رعایت کنند .
بیاییم کمک کنیم پاک بان شهر در این روزهای گرم و کرونایی نخواهد بیشتر از دیروز جارویش را بر زمین بکشد و خم شود و باری را هر چند کم از دوش نارنجی پوشان زحمت کش برداریم .

این مطلب بدون برچسب می باشد.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -

نشریه فدک | خبری | تفریحی | شخصی | مذهبی